Dzisiaj jest niedziela, 26 października 2014
Rehabilitacja po rekonstrukcji ACL

Programów rehabilitacyjnych jest tak wiele jak wiele jest ośrodków jednakże cele terapii są stawiane wszedzie takie same , a więc doprowadzenie pacjenta do pełnej sprawności (wraz z rekreacyjną czy nawet sportową aktywnością) w optymalnym czasie. Dlaczego w optymalnym czasie ?? dlatego iż niestety do zagojenia się tkanek oraz do pewnych procesów adaptacyjnych jak i odtworzeniu pewnych mechanizmów potrzeba czasu , a długość tego czasu jest sprawą indywidualną. Dlatego też w usprawnianiu każdego pacjenta są rożnice odnośnie tempa (szybkości )usprawniania, natężenia , doboru środków i przyrzadów, doboru ćwiczeń i wszystkich składowych procesu rehabilitacji.

Pod uwagę są brane takie cechy jak : wiek pacjenta , płeć, stopień aktywności fizycznej, towarzyszące choroby czy dysfunkcje , motywacja pacjenta a także sposób (technika) operacji (rekonstrukcji).

W rehabilitacji można wyróżnić kilka okresów(etapów) tj:
- przygotowanie do operacji 
- faza pooperacyjna która trwa około 2 tygodnie od operacji.
- powrót funkcji stawu (do około 9 tygodnia po operacji)
- przygotowanie i powrót do aktywności ruchowej lub sportowej
- pełny powrót do sportu (6-9 miesiąc po operacji) w przypadku sportowców .

W rehabilitacji naszym celem będzie :
- zmniejszenie bólu 
- zmniejszenie wysięku i stanów zapalnych
- osiągnięcie pełnego zakresu ruchomości do około 10 tygodnia po operacji
- obciążenie kończyny w dniu operacji 
- odzyskanie kontroli mięśniowej (zapobieganie atrofii)
- odzyskanie stabilizacji czynnej (mięśniowej)
- ćwiczenia propriocepcji (czucia głębokiego) i koordynacji
- prawidłowe funkcjonowanie stawu (ruchy ślizgu i toczenia)
- powrót do pracy 2-3 miesiącach 
- powrót do rekreacji i sportu po 4-9 miesiącach 

W pierwszych kilku dniach po operacji : 
Dla zmniejszenia wysięku i bólu uzyskuje się dzieki okładom z lodu , elewacji kończyny, drenażowi limfatycznemu oraz zabiegom fizykoterapetuczynymi.

Stosujemy ćwiczenia bierne z terapeutą oraz samowspomagane , rozciaganie mięśni tylnej cześci uda przy lekko zgietym kolanie jak i delikatne mobilizacje rzepki

Stosujemy ćwiczenia izometryczne oraz elektrostymulacje aby mobilizować mięśnie do pracy .
Stosuje się także obciążenie kończyny (chód o kulach lub bez w granicach tolerancjii bólowej).

W kolejnych dniach (1-2 tydzień ) :
Dalej kontrolujemy ból i wysięk wyżej wymienionymi sposobami.
Uzyskujemy pełen wyprost kończyny.
Dalej stosujemy stretching
Wdrażamy kolejne ćwiczenia samowpsomagane np ślizgi stopą po ścianie 
Dalej wykonujemy ćwiczenia izometryczne

Dodajemy ćwiczenia proprioceptywne początkowo na stabilnym podłożu w staniu obunóż i jednonóż , poźniej dodajemy ćwiczenia z miekką piłką w siadze i leżeniu.

W kolejnych tygodniach: 
Cały czas wykonywane sa wcześniejsze ćwiczenia i zabiegi. 
Dodawane są coraz to trudniejsze i bardziej zaawansowane ćwiczenia tak aby zwiększać zakres ruchomości w stawie, poprawiać prace rzepki , odbudowywać prawidłowy chód (stąd duża ilość ćwiczeń lokomocyjnych ) . 
Ćwiczenia propriocepcji (Czyli czucia głebokiego) sa już wykonywane na podłożach niestabilnych , ustawia się różne tory do przejścia w ktorych wykorzystuje sie np niestabilne podłoże, aerostepy, materace, stepy, pudła itp.
Wzmacnianych jak i rozciaganych zostaje coraz wiecej grup (tylna , przyśrodkowa i boczna ,oraz przednia uda, całe podudzie). 
Coraz wiecej ćwiczeń wykonywanych jest w łańcuchu zamknietym czyli nogi znajdują sie na podłożu (stykają sie z podłożem). 
Kolejno dodawane są ćwiczenia dynamiczne.
Dodatkowo coraz wiecej ćwiczeń z oporem na odbudowywanie siły mięśniowej.

Ostatnim elementem wprowadzanym do terapii sa elementy rekreacji lub uprawianej wczesniej dyscypliny sportowej.


Dlaczego fizjoterapia jest aż tak ważna w uszkodzeniach więzadeł ??
 
W wiezadłach znajdują sie receptory które dostarczają mózgowi informacji odnosnie tego w jakim położeniu jest staw i dana kończyna a także poszczególne człony stawu(propriocepcja ) dzieki temu mamy możliwość jak to pacjenci często ujmują "czucia swojego stawu i jego położenia". W momencie przerwania ,naderwania więzadła te informacje nie sa dostarczane odpowiednio lub wystarczająco do mózgu przez co wykształcają sie różne patologiczne wzorce , zwłaszcza ruchowe co bedzie w przyszłosci prowadziło do przeciążenia innych stawów oraz kregosłupa. 
Jest to uraz a jak to z urazami bywa towarzyszą im ból, obrzęk , krwiak .
Pojawia się także znaczne ograniczenie ruchomości i wadliwe funkcjonowanie stawu.

Tych wszystkich spraw nie załatwia sama operacja a własnie dobra rehabilitacja pooperacyjna.